1000 dagen oorlog op de West Bank

Voor een kind betekent dat veel meer dan opgroeien in een onveilige omgeving. Het betekent wakker worden van explosies, niet weten of je vandaag naar school kunt en je iedere dag afvragen of je huis en familie morgen nog veilig zijn.

Het onzichtbare geweld

De gevolgen van oorlog zijn niet altijd zichtbaar. Toch laten ze diepe sporen na. “De afgelopen periode hebben we een ongekende toename gezien van geweld en onveiligheid voor kinderen en hun families,” vertelt Samia, die werkt voor een partnerorganisatie van War Child op de West Bank. “We begeleiden dagelijks kinderen die te maken hebben gehad met militaire invallen, gedwongen verplaatsingen, het verlies van familieleden, arrestaties en voortdurende beperkingen die ervoor zorgen dat zij niet naar school kunnen of geen toegang hebben tot basisvoorzieningen.”

Samen met lokale partners ondersteunt War Child kinderen en hun families om met die ingrijpende ervaringen om te gaan. “Veel mensen zien alleen de cijfers of het nieuws," vertelt Rola, die werkt voor een lokale partnerorganisatie van War Child. "Maar ze zien niet wat die voortdurende onzekerheid met kinderen doet. Angst en onzekerheid zijn onderdeel geworden van hun dagelijks leven."

Voor veel kinderen op de West Bank is onzekerheid de nieuwe werkelijkheid. Een wegafsluiting kan betekenen dat ze niet naar school kunnen. Een militaire inval kan hen midden in de nacht uit hun slaap halen. Zoals Miriam, een andere partner van War Child, het omschrijft: “Palestijnse kinderen groeien op in een omgeving waarin hun leven ieder moment kan veranderen. Die voortdurende stress heeft invloed op hun mentale gezondheid, hun ontwikkeling en het vermogen om gezonde relaties op te bouwen.”

Meer verliezen dan alleen een huis

Samia werkt dagelijks met gezinnen die gedwongen zijn hun huis te verlaten. De verhalen van kinderen laten haar niet los. “Ik heb kinderen gezien die wakker werden van explosies en halsoverkop moesten vluchten. Ze hadden niet eens de tijd om hun speelgoed of persoonlijke spullen mee te nemen.” De vragen die kinderen haar daarna stelden, blijven haar bij: waar gaan we nu wonen? Kunnen we ooit terug naar huis? Waarom gebeurt dit?

Volgens Samia stopt de impact van een gedwongen verhuizing niet wanneer een gezin ergens anders onderdak vindt. De onzekerheid blijft. Kinderen raken hun dagelijkse routine kwijt, missen onderwijs en zien hoe hun ouders worstelen om rond te komen. Dat laat diepe sporen na. “Het verlies is niet alleen fysiek”, legt ze uit. “Kinderen voelen zich bang, verdrietig en verward. Veel van hen verliezen het gevoel dat ze ergens veilig zijn. Tegenwoordig praten kinderen vaker over angst en verlies dan over hun dromen.”

Ook Manal, een andere partner van War Child, herkent dat beeld. “De spontaniteit is van kinderen afgenomen.” Waar kinderen onbezorgd zouden moeten spelen en de wereld ontdekken, groeien zij nu op tussen controleposten, invallen en voortdurende onzekerheid. Door de vele onderbrekingen van het onderwijs raken ze bovendien niet alleen achter met leren, maar ook in hun sociale en emotionele ontwikkeling.

Mentale steun is geen luxe

Samen met lokale partners biedt War Child mentale steun aan kinderen op de West Bank. Via TeamUp, creatieve activiteiten en theater krijgen zij in veilig ruimtes een plek om emoties te verwerken, contact te maken met leeftijdsgenoten en stap voor stap weer vertrouwen op te bouwen.

Ghada, die deze activiteiten begeleidt, ziet iedere dag wat dat kan betekenen. “Het was pijnlijk om te zien hoeveel kinderen een last met zich meedragen die veel te groot is voor hun leeftijd,” vertelt ze. “Maar tegelijkertijd gaf het hoop om te zien hoe kinderen weer opbloeien wanneer ze de juiste steun krijgen.” Tijdens de activiteiten zag Ghada kinderen weer spelen, lachen en zichzelf zijn. “Juist die momenten laten zien dat mentale steun geen luxe is. Het is een basisbehoefte voor kinderen die opgroeien met oorlog.”

Ook Samia ziet hoe kleine stappen een groot verschil kunnen maken. Ze denkt vaak terug aan een jongen die zijn huis verloor en daardoor gedwongen moest vluchten. In het begin was hij stil en teruggetrokken. Langzaam durfde hij weer deel te nemen aan de activiteiten en pakte hij het tekenen weer op. Ook een meisje dat door de vele bombardementen bang was geworden voor harde geluiden, vond stap voor stap de moed om over haar angsten te praten en weer contact te maken met andere kinderen. “Juist die kleine momenten geven ons hoop,” zegt Samia. “Ze laten zien hoeveel veerkracht kinderen hebben, als ze maar de juiste bescherming en steun krijgen.”

Wat kinderen nu nodig hebben

Kinderen op de West Bank groeien op in een omgeving waarin hun rechten voortdurend onder druk staan. Toegang tot bescherming, onderwijs, gezondheidszorg en andere basisvoorzieningen is voor veel kinderen allesbehalve vanzelfsprekend. De mentale gevolgen van langdurig geweld verdwijnen bovendien niet wanneer het tijdelijk rustiger wordt. Angst, stress en ingrijpende ervaringen blijven kinderen vaak nog jarenlang met zich meedragen. Daarom is mentale steun belangrijk.

“Ik hoop dat Palestijnse kinderen kunnen opgroeien in een omgeving waar ze zich veilig voelen en de kans krijgen om te leren en hun dromen waar te maken,” zegt Rola. “Hun veerkracht geeft mij iedere dag hoop voor de toekomst.” Mariam vult aan: “Kinderen hebben meer nodig dan alleen humanitaire hulp. Ze hebben de kans nodig om zich te ontwikkelen en te geloven in hun toekomst.”

Samen met lokale partners blijft War Child zich iedere dag inzetten om kinderen op de West Bank die steun te bieden. Door hen momenten van veiligheid, verbinding en plezier te geven, helpen we kinderen stap voor stap weer vertrouwen op te bouwen.